Kakelen!

Kakelen!

Al 17 jaar hebben wij sommige niet meer gezien of gesproken. De dames van de Kakelclub. Ooit zijn we met een hele club gestart maar met z’n zessen zijn we overgebleven. Door verhuizingen en opgroeiende gezinnen is het contact verwaterd en zijn sommige elkaar uit het oog verloren.

Destijds allemaal nog zonder kinderen en aan het begin van volwassen zaken. Inmiddels de leeftijd hebben van oma’s. En waar de gezichten nog hetzelfde zijn al is het met wat meer mimiek, laat ik het zo maar zeggen hebben we ook nog een flinke duit levenservaring onder de riem. Maar nog allemaal midden in het leven!
Wat gaat de tijd toch snel! Daar zijn we het met z’n allen wel over eens. Kinderen die inmiddels de deur uit zijn, sommige echtgenotes ook, trouwens.

Met de komst van Sociale Media zijn de afstanden weer verkleind en hebben wij afgelopen week afgesproken in de stad en het kakelen ging weer als vanouds. Over het bedrijf, waar we allemaal ooit samen hebben gewerkt. Over de collega’s die inmiddels ook niet meer aanwezig zijn, zij het uit eigen wil of niet.  Ken je die nog? Nou ja, van naam, maar een gezicht erbij…..
Oh, en hoe is het met die en die……… Nee het is niet roddelen, het is kakelen.

We spreken af elkaar op Sociale Media op te zoeken en niet nog een keer zeventien jaar wachten tot de volgende Kakelavond en ja hoor al snel verschijnen de eerste berichten.
De volgende dag is het gewoon weer werken geblazen en in de drukte gaat mijn mobiel af. Aan de andere kant van de lijn stelt een man met een Belgisch accent zich voor. Niet dat ik iets van zijn naam versta….. het gaat allemaal zo snel dat ik nogmaals vraag met wie ik spreek. Hij stelt zich en zijn firma nog een keer voor en ik heb het nog niet goed gehoord. Hij vertelt in monotone stem dat ik een prijs heb gewonnen met een actie op internet waar ik onlangs aan heb meegedaan. En dat hij een pakketje heeft dat hij graag wil opsturen, maar daar heeft hij wat informatie voor nodig.  Ik vraag nog een keer waar ik aan mee heb gedaan, want ik kan mij daar niets meer van herinneren. Weer begint hij in zijn monotone Belgische stem het verhaal op te ratelen. Ik onderbreek hem. ‘Ja, ik begrijp wat u net heeft verteld, ik vraag aan welke actie ik heb meegedaan. Daar is hij erg vaag over, maar hij kan wel vertellen dat het pakket een ‘heren’ pakket is. Dat houdt in dat ik twee paar herensokken heb gewonnen ter waarde van €39,95 en een heren slip.
Hij wil weten welke maat sokken ik wil ontvangen. Nou heb ik nog nooit van mijn leven twee paar sokken ter waarde van €39,95 gekocht, dus ben ik even uit het veld geslagen. De sokken waar mijn mannen op lopen komen hooguit van de Hema en worden in pakketjes van 6 verkocht voor onder de €10,00! Dus een paar sokken die €20,00 per paar kosten, whoa, die moeten van zijde gemaakt zijn. De Belg eist mijn aandacht op en ik wordt vriendelijk verzocht om de maat van de gewenste sokken op te geven. Nou ja, ‘doe maar de gangbare maat’ zeg ik nog. ‘ Ahwel, mevrouw, wat ik voor u gangbaar dan!’ De Belg wordt ongeduldig. ‘uuhhh, ja  43-46 dan maar’ zeg ik terug. Maar inmiddels begin ik ook geïrriteerd te raken, want ik weet nog steeds niet waar ik aan mee heb gedaan en waarom ik intieme details zoals maten op moet geven. De Belgische man gaat vervolgens snel door met vragen en wil weten of ik een boxershort of een gewone slip voor mijn man wil en welke maat; s,m,l of xl. ‘Ja, protesteer ik eindelijk, dit zijn toch geen zaken die ik zo maar over de telefoon doorgeef’.  Als klap op de vuurpijl wil hij ook nog mijn geboortedatum weten. Ik begin te vrezen dat ik vreselijk in de maling wordt genomen door schoon- of andere zoon en dat er aan de andere kant van de lijn mensen over de vloer rollen van het lachen.
Hè, hè ik heb eindelijk mijn verstand terug en zeg tegen de inmiddels heel erg geïrriteerde Belg dat hij zijn sokken en onderbroek maar zelf aan moet trekken, ik ben hier niet van gediend.  Voor hem is dat ook de druppel en ik denk dat hij nog iets mompelt over iets aan het eind van het gesprek waar ik mijn ongenoegen kan inspreken en hij hangt gewoon op! Nou, die kan nog wel wat gesprekstechniek trainingen volgen!  Wat een hoop gekakel over niets.  Ik geneer mij dat ik nog zo lang ben ingegaan op zijn vragen en neem me voor om de volgende keer meteen te zeggen dat ik geen sokken, ondergoed of wat dan ook wil hebben. Dan maar gewoon sokken van de Hema. Zonder zijde.

Babs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>