Lange zomers

Lange zomers

Van alle herinneringen die ik uit mijn jeugd koester, zijn die van de weekenden en zomers mij het meest dierbaar.
Als kind leken de weekenden langer en werden gevuld met veel familie,  buitenleven en natuurlijk eten.

Ons huis was een zoete inval voor familie en dierbare kennissen en hoewel ik het toen niet altijd zo beleefde, een thuis voor de vele mensen die mijn ouders ontvingen. De deur stond altijd open, er  werd muziek gemaakt, gekaart, veel verhalen verteld, maar vooral; gegeten.
Mijn moeder was niet zo’n denderende huisvrouw in de zin van schoonmaak en opruimen, maar oh, wat kon ze een thuis maken.

Weekend betekende dan ook vaak dat tantes en ooms met mijn nichtjes en neefjes kwamen. Wij vermaakte ons prima, zonder computers of elektronische spelletjes. Buitenspelen was toen nog in. En van al dat buitenspelen kregen we behoorlijk honger. Het maakte ook niet uit hoeveel mensen er waren, er was altijd genoeg te eten.

Dan waren er nog de verjaardagen. Vaak werden die in een park gevierd en leek het op een complete volksverhuizing. Dagen waren alle tantes bezig met voorbereidingen en midden in zo’n park werd dan uitgepakt met complete rijsttafels, grote containers limonade, koffiezetapparaten, cakes en chips. Wij hadden het geluk om in een warm land te wonen waar parken bedoeld waren om in te picknicken. Dus stonden daar volop tafels en banken, maar ook reusachtige barbecues waar de zelfgemaakte saté op klaargemaakt werd. Badminton, voetbal,  alles ging mee en de dagen leken niet te eindigen. Voor de kleintjes die nog niet uit de luier waren werd er zelfs een box meegenomen en ook de huisdieren gingen mee.

Ook de zomervakanties waren lang. Ze begonnen in juni en duurde tot ver in september. Hete, lome zomerdagen waar wij het hele jaar naar uitkeken en die mijn moeder (toen waren de meeste moeders nog thuis) tot wanhoop dreef. Wat moest ze toch met 4 meiden thuis 3 maanden lang! Eén vakantie had ze met haar zus, mijn tante, bedacht dat we elke dag naar een nabij gelegen park zouden gaan. Daar was verkoeling door de vele bomen en een zwembad. We gingen dan pas
‘s avonds naar huis als het afkoelde. Grappig was dat wij kinderen het zwembad niet zo veel gebruikte, maar zij zelf zwemles heeft genomen. Ik zie haar nog in het ondiepe staan met haar handen vooruit gestoken om een duik te nemen. Het is haar niet gelukt. Ondanks die lessen heeft ze nooit leren zwemmen.

Vakanties waren ook; met de vouwwagen op pad.  Vader, moeder, 4 meiden en meestal nog wel iemand mee. Of het nu een vrijgezelle tante of  vriendinnen waren, het kon allemaal en het ging allemaal in 1 auto (weliswaar een Amerikaanse stationwagen, maar toch) . Wij hebben op veel plekken gekampeerd met de vouwwagen en ook daar was mijn moeder een meester in het op orde stellen van het ‘huishouden’ en het eten. Op een 2-pits gasstel toverde ze de meest heerlijke gerecht tevoorschijn en dat voor minimaal zes, maar meestal voor meer mensen. Hoe ze het allemaal deed is mij nu een raadsel, maar toen was het gewoon wat ze kon en deed. Wij hadden daar nooit vragen of twijfel over.

Ik geef recepten en herinneringen weer door aan mijn kinderen en ook mijn zussen doen dat.

Zulke taferelen zouden hier in Nederland vreemde blikken krijgen, maar in warme landen zijn dit soort familiefeesten heel normaal. Veel gezelligheid, veel saamhorigheid, vaak buiten. Zelfs als ik daar nu aan terugdenk kan ik de geluiden en geuren nog oproepen.

Ik koester die dierbare herinneringen, maar ook haar recepten. Ik geef recepten en herinneringen weer door aan mijn kinderen en ook mijn zussen doen dat.
Wij zussen hebben soms wel een andere benaming voor dezelfde recepten, die zijn weer ontstaan in onze eigen gezinnen. ‘Chicken Pot Pie’ heet bij mijn zus ‘Ondergestopt’ en ‘Mom’s Casserole’  noemt zij ‘Dikke Soep’, maar hoe je het ook noemt, het smaakt naar vroeger.
Ben je benieuwd naar één van deze recepten? Kijk dan deze week bij de recepten. Lekker, makkelijk en genoeg om 5 personen te voeden!

Babs

1 comment

  1. ReplyThomas

    Hoe je het beschrijft, het is net een amerikaanse speelfilm! Ik zie het al helemaal voor me. Jammer dat nederland daar zo ‘kouder’ in is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>