Mijn laatste jaar als twintiger, en nu?

Mijn laatste jaar als twintiger, en nu?

Dit wordt mijn eerste persoonlijke blog en wellicht ook mijn laatste. Voor een keer zal ik jullie meenemen door mijn leven als achtentwintiger. Een jaar vol hoogte en dieptepunten.

Mijn eerste dag als achtentwintiger begon met een post-it met een lief bericht op de spiegel van mijn kaptafel met ernaast een cadeautje. Een mooi begin van mijn eerste dag als achtentwintiger.
Vanaf die dag verliep mijn leven zoals bij de meeste mensen, slapen, werken, eten en gezellige dingen doen. Dagen, weken en maanden gaan voorbij zonder dat alle momenten bewust worden opgenomen.

Tot de eerste koningsdag van Nederland.  In oranje gehuld klaar voor een mooi feestje gaat de telefoon. Het telefoontje wat niet uit te blijven was, maar op dat moment niet verwacht. Mijn vader is overleden. Een moment waarop je denkt voorbereid te zijn, een moment waarop je had gedacht dat je wist wat je zou voelen, zeggen en denken. Maar niks blijkt minder waar. Gevoelens, emoties en gedachtes komen niet overeen met wat je had gedacht. Dat blijkt nog een grotere issue te zijn dan de dood zelf. En dan blijf je achter met vragen en emoties, maar het leven gaat door en ik als achtentwintiger ook. En ik ben niemands prinsesje meer.

En het leven gaat door en verdrietige momenten worden opgevolgd door mooie momenten. Zo sta ik weer in de stad die mij een intens gevoel van geluk en vrijheid geeft, New York, omringd door mensen waar ik van hou.  Moeilijke momenten worden vergeten en nieuwe mooie herinneringen waar nog lange tijd op kan worden geteerd worden gecreëerd. En daarna gaat het dagelijkse leven weer verder.

Tot een persreisje naar Hamburg in Oktober. Daar loop ik als achtentwintiger alleen verkennend door de stad. De metro en de stad heb ik me eigen gemaakt, maar dan komen ze weer. Zittend bij de Starbucks komen alle gedachte en het afgelopen jaar naar boven. Geconfronteerd met mijn gevoelens en gedachten verlaat ik Hamburg verward en vragend naar antwoord.

En het leven gaat door en ik als achtentwintigjarige weet niet meer welke richting ik op moet gaan. Dagen, weken en maanden vol verwarring, stiltes en drukte gaan voorbij.

Tot eerste kerstdag. Die avond besloot ik terug te gaan naar de plek die me zo verward achter heeft gelaten op zoek naar antwoorden. Dus ik als achtentwintigjarige reed op 1ste kerstdag naar Hamburg. Vol emoties en dagen zonder slaap ging ik op weg naar mijn antwoorden, maar deze vond ik niet. Hamburg was een waas en mijn hoofd was te vol dus zonder antwoorden ging ik het weekend weer terug met nog meer emoties en verwarring.

Het nieuwe jaar ging ik feestend  in, maar het nieuwe jaar begon niet zonder slag of stoot. Antwoorden kwamen drastische beslissingen werden genomen en het gewone leven ging door in een nieuwe vorm, nieuwe uitdagingen en nieuwe mensen. Maar het nieuwe jaar liet me ook zien hoe waardevol de mensen zijn die van me houden en er voor je zijn in  voor en tegenspoed. En dat is een ontdekking die veel waard is. Het nieuwe jaar liet me zien hoe sterk ik ben en mooi het leven is als je maar vertrouwen hebt in de toekomst en je eigen krachten.

En toen begon mijn eerste dag als negentwintigjarige. Deze ochtend zonder post-it op de spiegel maar met een traan. Gelukkig werd deze traan snel vervangen door alle lieve berichten van vrienden en familie. En dat herinnert me eraan wat echt belangrijk is. De zon schijnt en de planning ziet er goed uit voor deze prachtige dag. Dus met een smile stap ik het zonnetje in en zie ik mijn laatste jaar als twintiger met veel plezier en vertrouwen tegemoet….

2 comments

  1. Replyjs

    Voor jouw 30e verjaardag wens ik jou een spiegel vol met lieve post-its en voor nu een geweldig jaar als 29 jarige. X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>