Pressure Cooker

Pressure Cooker

Je hebt van die weekenden dat er veel gebeurt. Dat je op maandag weer aan de slag moet, maar eigenlijk niet echt bent uitgerust. Niet dat er vervelende dingen gebeuren, in tegendeel. Maar ze zijn wel vermoeiend.

Vrijdag

Ha, begin van het weekend.
Eerst een afspraak met een zus die ik te lang niet meer heb  gesproken. Na 3 uur haar verhalen gehoord te hebben rijd ik met gemengde gevoelens terug naar huis. Hoe kunnen zussen uit hetzelfde nest zo’n ander leven gaan leiden?
Dan direct door om boodschappen te doen, poetsen, tuin in orde, eten koken.
’s Middags bedenken wij dat er waarschijnlijk niet veel gelegenheden meer zullen zijn om lekker op een terras te zitten (nou ja, dat is het excuus dat we gebruiken. Tegenwoordig zijn de terrassen meestal verwarmd), dus vragen we buurman en buurvrouw om met ons mee te gaan. Lekker. Cappuccino, wijntje, pilsje. Zo kunnen we het wel hebben. Aangezien ik de BOB ben, moet ik na 1 wijntje overstappen op iets anders. Het terras is niet verwarmd en het begint best fris te worden, dus weet je wat? Ik bestel een warme chocomelk.
De serveerster loopt weg en net voordat ze de hoek om gaat van het lange terras, roept ze keihard in een onvervalst dorps dialect ‘wilde gij er slagroom op!?
Buurvrouw en ik vallen van schrik bijna van onze stoelen af en ik kan nog net terug schreeuwen, ‘Ja hoor, doe maar!’  Ach, je moet de humor er van inzien.

Zaterdag

Manlief gaat met buurman aan de klus (ja dat doen ze gelukkig nog steeds) en ik besluit naar het winkelcentrum te gaan om mijn garderobe aan te vullen. Als ik toch op weg ben, nog even kijken wat er voor leuke herfstige opleukzaakjes zijn voor het huis en voor je het weet is de middag weer om. Omdat er geen kinderen thuis zijn besluiten we lekker buiten de deur te eten en voordat we er erg in hebben is ook deze avond weer om en vallen we uitgeteld in bed op een erg burgerlijk uur.

Nou daar heb je de zondag al weer.

Het was gisteren wel erg gezellig in het winkelcentrum en ik vraag aan schoondochter of ze zin heeft om nog een rondje te doen. Gezellig! Het is berendruk, maar na het shoppen vinden we toch een plekje op het terras van de Hema. Zij gaat zitten, ik ga iets te drinken halen. Als ik bijna aan de beurt ben om af te rekenen komt ze binnen met de mededeling dat het terras wordt gesloten en wij niet meer kunnen zitten. Ja, dan heb ik ook geen consumptie meer nodig. Ik geef het terug aan de kassajuffrouw en wij zoeken een ander terras op.

Als we thuis komen is het dus al lang tijd om eten te koken en we hebben drie hongerige mannen die op ons wachten. Om tien voor zeven is het eten klaar en kunnen we aan tafel als schoondochter een gil geeft; ‘Babs, we zijn vergeten dat wij 50 cupcakes en een appelplaatcake moeten bakken voor morgen voor het goede doel’.
Het is TIEN VOOR ZEVEN. Wij zijn moe! Heb ik nog genoeg in huis om dit alles te bakken? Meestal wel, maar ik kom wel een en ander te kort voor zo’n onverwachte hoeveelheid.
Schoondochter en ik proppen het eten naar binnen, geven instructies aan de drie mannen om de boel netjes op te ruimen en haasten ons naar de (gelukkig!) nog open supermarkt waar we de nodige inkopen doen.
Als we thuis komen is het al half acht en is er een vierde man bijgekomen. We jagen de mannen de keuken uit en beginnen aan een Pressure Cook Test die zijn weerga niet kent. Daar kan Masterchef nog wat van leren.
Terwijl we meten, kloppen en mixen worden we door man nummer 4 ook nog bijgepraat over de ins- en outs van zijn leven. Ondertussen blijven we meten en mixen. En luisteren.
Er gaan drie ovens aan (ja die heb ik nu eenmaal. Je zou zeggen dat het dan ook geen kunst is) en de cupcakes gaan er aan de lopende band in. Die moeten als eerst, want ze moeten ook nog versierd worden en met een warme cupcake zal dat niet lukken.  Als ik de appelplaatcake de oven in schuif en begin met het maken van de glazuur, komen ook Venus en Mars thuis. Ik zet ze aan de keukentafel om te helpen. Ik glazuur de cupcakes, zodat Venus en Mars kunnen versieren en schoondochter ruimt de keuken in de tussentijd op.

Negen uur.

Phew! Wat een race tegen de klok, want zoon 2 moet op oefening de komende 2 weken en wil naar huis, maar moet wachten op schoondochter.
Schoondochter en zoon haasten zich met dozen cupcakes naar huis, Venus en Mars vertrekken naar boven en ik plof voor het eerst sinds het terras op de bank. Ik ruik zelf helemaal naar een cupcake!
Gelukkig hebben we het weekend weer overleefd. Het is altijd super gezellig in ons inloophuis, maar ik ben altijd weer blij met de regelmaat en rust van maandag!

Babs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>