Rommel?

Rommel?

Een mens verzamelt wat in loop der jaren! Als er ook kinderen zijn, is de verzameling vaak niet meer te overzien. Tenzij je daar daadkrachtig en resoluut mee aan de slag gaat.
Vriendin is verhuisd naar een prachtige bungalow met de intentie daar oud te worden. Als overbrugging van het oude naar het nieuwe huis, hebben ze een huurwoning gehad en heeft ze al moeten schiften. Dit gaat wel mee, dat niet. In het ‘tussenhuis’ is de huisraad dan best te overzien, want ze zijn kritisch geweest.
Na een jaar werd de bungalow opgeleverd en wat blijkt? Na de verhuizing staan er nog dozen met ????? die uitgepakt moeten.  Ze verteld dat ze geen plek meer heeft voor deze spullen, wat het ook mogen zijn. Of misschien moeten ze, als de dozen binnen afzienbare tijd nog niet geopend zijn, maar denken dat het geen noodzakelijke spullen zijn en deze dan ook maar resoluut weg moeten.

Wat moet een mens toch met zo veel spullen?

De een heeft er meer moeite mee dan de ander. Mijn lief kan moeiteloos afscheid nemen van mijn spullen! Van zijn spullen is dat wat moeilijker. Andersom is dat ook zo. Wat moet hij toch met 379 schroevendraaiers? En als je een zaag en een boormachine hebt, kunnen die andere 89 toch wel weg? Ik heb daar geen moeite mee. Hij wel.
Hij heeft hetzelfde met ‘mijn’ spullen. Ik heb een tic. Kan er ook niets aan doen, maar ik heb iets met kussenhoesjes, handdoekjes en lampenkappen. Met name de laatste irriteren mij lief het meest. Ik snap het wel, ze zijn groot, onhandig op te bergen, dus nemen veel plaats in beslag. Hij snap al helemaal niet waarom ik zoveel verschillende lampenkappen nodig heb. Ik heb zo ook niet nodig.

Kijk, ik houd er van om bij het wisselen van de seizoenen ook het interieur aan te passen. Om het binnen budget te houden, houd ik het bij het verwisselen van kussenhoesjes, wc handdoekjes en dus ook lampenkappen. Ik heb van al deze spullen dus een gezellig voorraadje.

Ik kan ook helemaal lyrisch worden van keukengerei. Nou wil het dat Venus en Mars ook gek op keukengerei zijn en aan het sparen voor hun eigen uitzet.  Ik kan daar helemaal opgewonden van raken. Al die leuke, mooie, handige gadgets (je weet daar ben ik helemaal gek op!) voor de keuken.
Probleem is alleen dat mijn keukenkasten uitpuilen van handige gadgets (ik gebruik ze wel, trouwens), Tupperware, pannen, vormen en apparatuur. En ik heb ze echt allemaal nodig!
Daar snapt manlief helemaal niets van, net zo goed als ik niets snap van al die schroevendraaiers.

Vandaag is het rommelmarkt in onze wijk. Deze is flink uitgegroeid, dus wordt de rommelmarkt op het industrieterrein gehouden. Manlief vraagt of hij meet ‘moet’. Hij wil liever naar het voetbalveld. Nee, natuurlijk hoeft hij niet mee. Ik ga wel alleen. Dat geeft mij de ruimte om lekker om mijn gemak rond te kijken.
Voor een project van Mars heb ik nog wat oude LP’s nodig en je weet maar nooit waar je nog meer tegenaan loopt. Ik ga op de fiets, want veel ben ik niet van plan om te kopen.
LP’s genoeg. De meeste zijn Duitstalig, dat is niet mijn genre, maar ik zie toch een stuk of zes albums die ik mee kan nemen voor vijftig cent per stuk. Koopje!
Ik struin de rest van de markt af en zie een rvs kruidenrek. Ik denk dat Venus en Mars die wel leuk vinden. Dan ook nog twee ijzeren grillpannen voor één Euro per stuk. Alles spik splinter nieuw. Dat kan je toch niet laten liggen! Bijna aan het einde van de markt kom ik nog twee Tupperware zout potjes tegen. Die van mij zijn al zeker veertig jaar oud en de deksels zijn gebarsten EN niet meer te krijgen. Voor vijftig cent ben ik de eigenaar van de dekseltjes met gratis de potjes erbij!
En dan staan ze daar; twee bruine, precies bij mijn lampen passende lampenkappen. Drie Euro per stuk, maar ik mag ze meenemen voor vijf Euro samen. Ook van mij.
Ik kan de tassen met ijzeren grillpannen en kruidenpotjes haast niet dragen, laat staan dat ik ze met de fiets thuis krijg. LP’s en Tupperware potjes en dan ook nog de twee lampenkappen. Maar het lukt. De lampenkappen gaan over het stuur heen, de rest gaat in de fietstassen en op de bagagedrager. Als ik fiets maar niet loslaat, blijft ook alles overeind.
Nu maar hopen dat manlief niet radeloos wordt van andermans rotzooi, die ik weer vrolijk binnen haal. Ik zal maar zeggen dat hij de oude lampenkappen weg kan gooien, dan vindt hij het misschien niet zo erg.

Babs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>