Schuif maar aan!

Schuif maar aan!

‘Ah nee!’ Hoor ik mijn collega zeggen. Ze is aan het telefoneren met een vriendin. ‘Ja, zeg! Dat ga je toch niet doen! Je hebt veel te veel talent om werk te doen dat je niet ligt.’ Vriendin aan de andere kant van de lijn zegt een aantal dingen, waarop mijn collega antwoord: ‘ja weet je, ik ga er over nadenken. Ik vraag het wel aan Babs, die heeft ook een Catering gehad. Misschien heeft zij wel wat ideeën.’
Ze hangt op en kijkt mij aan. ‘Zo zielig’ zegt ze. ‘Ze heeft die baan niet gekregen en nou denkt ze er over na om werk aan te nemen waar ze helemaal geen interesse in heeft. Zo zonde, ze heeft zo veel talent. Ik heb gezegd dat ze misschien wat in de catering kan doen. Ze kookt zo lekker! Heb jij nog wat ideeën om iets anders te doen dan een gewone catering?’
Mijn raderen beginnen te draaien, want innovatief denken is wel aan mij besteed. Ik vind het heerlijk om mijn fantasie de loop te laten. We bedenken dat vriendin een friet kot kan openen. In de buurt waar zij woont is een groot industrieterrein, maar geen mogelijkheid om even lekker buiten de deur een hapje te eten. ‘Nou, friet kot is eigenlijk ook niet je van het’ opper ik. ‘Mensen willen graag iets lekkers maar toch gezond.  Je zou een broodjes en hapjes kot kunnen maken. Zo een waar je ook kan bestellen om te bezorgen. ‘
‘Weet je,’ zegt collega, ‘ze heeft een hele grote ruimte waar een keukenblok in staat. Ze zou daar ook workshops kunnen geven. Bijvoorbeeld aan alleenstaande mensen. Koken voor één persoon, bijvoorbeeld.’ Of de snelle keuken’ opper ik ‘want mensen moeten allemaal werken en willen snel een gezonde maaltijd op tafel zetten als ze thuis komen. Of iets van niets maken.’ Ik moet zeggen dat ik daar een kei in ben. Iets van niets maken. Van mijn Indische moeder geleerd. Ik weet nooit met hoeveel man we aan tafel zitten, dus kan heel makkelijk wat meer of minder maken met …… ja het klinkt gek, maar met eigenlijk niets!
Het fantaseren stopt als onze aandacht weer opgeëist worden door de dingen van de dag.
Rond een uur of twee belt manlief om mij even bij te praten over zijn bezigheden. Ik vraag of hij die Sushi wil eten, daar heb ik zo’n zin in! ‘Ja, maar’ pruttelt hij tegen ‘en de kinderen dan?’ ´Ja zeg, daar hoeven we toch geen rekening meer mee te houden, zeg jij altijd’ zeg ik terug.
‘Nou, we zien wel als je thuis bent’, besluit hij.
Weer terug naar de dingen van de dag.
Vier uur ’s middags; Zoon 1 belt om te vragen of ik thuis eet. ‘Ja’, antwoord ik, want er is niets anders afgesproken met manlief. ‘Mag vriendin dan mee-eten?’ vraagt zoon.  Ja natuurlijk mag dat.

Meestal rond die tijd stuur ik een bericht via de gezins-app om te vragen wie er mee eet en waar ze zin in hebben, maar het is behoorlijk druk vandaag dus ik kom er niet aan toe.
In de bus op weg naar huis app-t mijn Venus dat zij al aan het eten is begonnen en ik niets meer hoef te doen. Zalig kind!

Aan tafel zitten wij met zes man die avond. Zoon 1 merkt op dat het toch wel erg gezellig is met z’n allen aan de tafel. Kletsen, dag doornemen. Ik vertel van collega en mijn gesprek van eerder die dag en bedenk een nieuw concept ter plekke. ‘Zou het niet gaaf zijn’, zeg ik, als je een restaurant hebt waar je één menu hebt, met een beperkt aantal plaatsen en waar mensen gewoon aan kunnen schuiven. Ook voor alleenstaande mensen veel gezelliger dan alleen eten. Aan een lange tafel, dan krijg je echt dat huiskamer gevoel. Een Schuif Maar Aan restaurant!’  Venus helpt mij uit mijn droom. Ze vinden het wel een heel goed idee, echt gezellig, maar ‘zoiets bestaat al mam’, zegt ze.
Ok daar gaat mijn innovatief idee.  ‘en trouwens’ voegt ze er nog aan toe ‘zou jij niet eens stoppen met werken in plaats van weer iets nieuws op te pakken?’ Oudste zoon is het daar niet mee eens. Hij vindt dat ik nog veel te veel energie heb om te stoppen met werken.

Na het eten moet vriendin van oudste snel weg, oudste zoon moet sporten, vriend van
Venus moet ook weg en staan manlief en ik samen Remy in de keuken. Ik zeg tegen hem ‘hoezo een Schuif Maar Aan restaurant? Die heb ik toch al! Het schuift maar aan en is na het eten ook zo weer de deur uit. Wie heeft er nou een ‘Schuif Maar Aan’ restaurant nodig?

Babs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>