Verbouwing

Verbouwing

‘Er moet geschilderd worden!’ Roep ik. ‘Dat kan echt geen seizoen meer wachten, ’t ziet er niet uit!’
Ik moet daar maanden om zeuren. Niets vindt mijn man erger dan het huis overhoop halen. En schilderen betekent het huis overhoop.
‘Begin dan met een kleine ruimte, zoals de wc’ opper ik. ‘Als je het in delen doet, is het te overzien’.
Goed idee. Hij begint met de werkkamer en binnen twee dagen ziet het er zo fris en schoon uit, dat ik daar voortaan wil gaan zitten.
De volgende klus is de extra slaapkamer. Nieuw behang, ook een lik verf en zie! Ook daar is het weer lekker fris en opgeruimd.
Maar dan. De grootste klus is de huiskamer, gang, keuken (!) en serre. Die kan je niet in etappes doen, dat moet in één keer.
Hij zucht, stelt uit, vraagt tien keer welke kleur ik wil en vloekt.

‘Weet je wat ik eigenlijk wil’ en dat bedenk ik dus na een half jaar, want zo lang loopt dit al, ‘ik wil de wanden glad gestukt hebben, en dan geverfd.
‘Ja dat kan ik niet’ roept hij terug. En zo gebeurd het. Van het een komt het ander en voor je het weet zitten we weer in een complete verbouwing.

De overburen gaan verhuizen en manlief ziet daar een stukadoor aan het werk. Hij informeert dus hoe dat in het werk gaat en controleert intussen de kwaliteit van het huis waar ze nu aan werken. Prima. Offerte. Prima. Er wordt dus gestukt en geverfd. Wij hoeven de boel alleen maar leeg te halen. Dat alleen al is een hele klus, maar we hebben de tijd want de stukadoor kan pas over een paar maanden aan de gang.

Als wij bij de buren een bakkie doen vraagt buurman waarom we dan niet meteen een nieuwe vloer leggen? Dat wil ik al zo lang, toch? Ja, dat klopt, maar wij hebben vloerverwarming en daar kan niet zomaar een andere vloer overheen zonder enorme warmteverlies. Dat kan dus wel volgens buurman en ik hoor manlief alweer zuchten.
‘Wil je echt een nieuwe vloer?’ Vraagt hij. Nee hoor, dat hoeft niet perse. Deze vloer ben ik wel op uit gekeken, maar het is nog niet kapot of zo. En ik laat het daarbij.

Een paar dagen later komt manlief er toch op terug. ‘Wel mooi he, een andere vloer?’ zegt hij. Ja, dat is ook zo, maar dat is weer zo’n grote uitgave en trouwens, kan dat wel met vloerverwarming.
Intussen is dat vloerzaadje dat buurman in onze brein heeft geplant al tot een flinke struik uitgegroeid en gaan we toch maar een paar weekends op pad om de verschillende mogelijkheden te bekijken. Van de simpelste pvc vloer, gaan we naadloos over tot de mogelijkheid van een laminaat tot een houten vloer en zien op een gegeven moment de bomen niet meer door het plankenbos!
In de kamer liggen dagenlang verschillende soorten en kleuren vloerplanken zodat wij een goede keus kunnen maken. (Dat is voor mij nog het moeilijkste!)
Manlief slaapt er zelfs niet meer van en ik besluit dat dit het niet waard is. Dan gewoon geen nieuwe vloer.
Hij is opgelucht en slaapt weer. Vier nachten lang slaapt hij als een os en zaagt hele bossen om. Dat zal het wel geweest zijn, het omzagen van die bossen in zijn slaap, want op de vijfde dag kondigt hij aan dat hij toch een nieuwe vloer wil! ‘Ja liever in één keer dan!’ zegt hij. ‘We zijn dan toch al bezig en hebben alles uitgeruimd’.

En zo is het gekomen. Over een paar weken komt de stukadoor. Daarna de vloerman. In de tussentijd kunnen wij dozen vullen en naar zolder brengen en zitten we tegen de zomer in een heerlijk geschilderd, met prachtige houten vloer huis. Nu nog de kleur van de vloer kiezen, want dat is al een verhaal op zich!!

 

Babs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>